31981 items (22130 unread) in 36 feeds
Familie
(639 unread)
NetlashCollegas
(2344 unread)
NetlashStagiairs
(328 unread)
Fun
(14091 unread)
(postje origineel geschreven voor Gentblogt)
7.00u. De wekker gaat af, voor het eerst in twee maanden zo vroeg. Ik rek me uit, en zie tot mijn grote vreugde dat buiten de zon schijnt. Dan kunnen we tenminste met de fiets naar school, en vermijden we de gigantische autochaos op deze eerste schooldag.
De kinderen wakker maken hoeft niet: zodra ze mijn voetstappen op de trap horen, zwaait hun kamerdeur open, en huppelen ze me allebei tegemoet. Ze hebben er duidelijk zin in! De kleren lagen al klaar, de boekentassen waren al grotendeels klaargezet, dus nu is er niet echt veel stress meer. Ze vinden het voor een keertje zelfs jammer dat ze te vroeg klaar zijn, en nog even mogen spelen.

Iets voor half negen zet ik Kobe in de fietsstoel, neemt Wolf zijn eigen fiets, en rijden we samen met papa naar school. Daar is de speech van de directrice net begonnen. Deze keer is er duidelijk voor geluidsversterking gezorgd, we verstaan alles prima, maar toch duren die twintig minuten te lang voor onze kinderen. Kobe, die net drie is en dus nog eens naar de eerste kleuterklas gaat, mag gelukkig al meteen naar de klas, en straalt als hij zijn juf terugziet. Als een echte ancien hangt hij zijn jasje aan de kapstok, zet zijn boekentasje in het rek, en loopt de klas binnen. Het feit dat ik hem moet terugroepen voor een knuffel zegt al veel: hij vindt het duidelijk leuk op school.
Wolf staat intussen nog buiten met zijn papa tussen de menigte, maar heeft wel al een paar vriendjes gevonden.

Het wordt kwart voor negen, en ik zie veel ouders afscheid nemen en vertrekken, waaronder mijn wederhelft: de plicht roept, en de speech duurt verder.

Wolf en co laten het niet aan hun hart komen: ze kletsen en giechelen honderduit, en dus heeft Wolf het maar half gehoord als de naam van zijn juf wordt afgeroepen. Vertwijfeld komt hij op me af: “Ik weet mijn juf niet zijn!” en de tranen staan in zijn ogen. Tsja, de stress van het eerste leerjaar zeker? Samen gaan we op zoek, en gelukkig weten we de klas zijn. De juf is er al, samen met een hoop klasgenootjes.

Snel kiest hij een bank uit naast een vriendje, en keurt me geen blik meer waard. Hier moet er wel geleerd worden, hé! Lezen, schrijven en rekenen, hij kijkt er immens naar uit.

Ik krijg nog een grote glimlach wanneer de juf alle ouders vakkundig buitenkuist, en daar moet ik het mee doen.
Het is wennen, elke keer weer, zo’n eerste schooldag, maar als je die stralende ogen ziet, laat je ze met een gerust hart achter, geloof me.
Ik zei het al eerder: mijn ma is de beste!
Vandaag is ze namelijk de rest van de keuken komen behangen. Deel één had ze gedaan halfweg augustus, maar toen was ik geen klop waard geweest. Vandaag voelde ik me een pak beter, maar toch is zij degene die zowat al het werk heeft gedaan. En dat is dan vijfenzestig he!
Ik ben vergeten foto’s te nemen van de oorspronkelijk gele keuken, maar heb wel foto’s van halverwege, toen de keukenmuren volledig gestript waren, en van het eindresultaat. Ik ben er in ieder geval zot van, ik vind dat groen heerlijk rustgevend
Maar oordeelt u vooral zelf.





Vandaag de eerste schooldag gehad. Menig collega was er al eerder deze week om herexamens af te nemen of vakantietaken te ondervragen, maar daarvan was ik gespaard gebleven.
Omdat de schoolse opvang gesloten was, zaten de kinderen bij mijn moeder sinds gisterenavond, en kon ik ongestoord in alle vroegte wakker worden.
Eerst waren er deliberaties, daarna motivatie van bepaalde attesteringen, en in de namiddag een leraarsvergadering. Het voelde meteen of er nooit vakantie was geweest, geloof me. En toch deed het wel deugd om terug te zijn.
Geloof me, ik kijk er eigenlijk wel naar uit. Terug systeem in mijn dagen, niet voortdurend twee kinderen aan mijn rokken, interactie met andere mensen, en terug show mogen staan verkopen voor de klas. Mja.
Laat maar komen, die eerste september!
Wat is node JS? Ik zie overal links opduiken - Node is getting big - maar ik snap nog altijd niet goed what het doet. Welke Javascript wizard kan uitleg verschaffen? Kundigheid welkom op mail@wolfslittlestore.be.
Ik vermoed dat de meesten nog nooit corned beef gegeten hebben, en ik begrijp dat best :-p Vlees uit blik, het spreekt me ook niet echt aan.
Nochtans heeft mijn ma er een schitterend recept mee, waarmee ze gegarandeerd scoort, zeker bij de kinderen. Ik maak het af en toe ook eens klaar, en zowel de kinderen als Bart en ikzelf eten ons behoorlijk rond. Moeilijk is het niet, alleen soms een beetje vreemd. Het resultaat, als het op je bord ligt, ziet er ook niet bepaald smakelijk uit, maar dat is zo met de meeste ovenschotels met gehakt en dergelijke. En toch moet je het eens proberen: een aanrader!
Benodigdheden (voor 6 personen)
- twee grote dozen corned beef, te vinden bij de zwanworstjes en zo

- prei + witte saus (of diepvriesprei-in-de-room, nog zo makkelijk)
- puree
- peper
- paneermeel
- kluitje boter
* Neem een grote ovenschotel, doe de dozen corned beef open met het bijhorende sleuteltje (let op dat je je niet snijdt, die randen zijn gigantisch scherp!) en snijd de inhoud in grote stukken.

* Zet dit even in de oven onder de grill, tot het vlees ’smelt’ en je het heel makkelijk kan platdrukken met een vork. Let wel op dat het niet te lang onder de grill staat, want dan droogt het uit. Zorg dat je een mooi laagje krijgt.

* Maak een stevige puree (niet te slap), en verdeel die over het vlees, zodat je een mooi tweede laagje krijgt. Doe er geen zout bij, het vlees is meer dan zout genoeg.

* Maak prei in de witte saus (of open een zak of doosje diepvriesprei-in-de-room) en verdeel dit over de puree, zodat je opnieuw een mooi laagje krijgt.

* Strooi er kwistig paneermeel over, en voeg hier en daar een krulletje boter toe.

* Schuif alles in een voorverwarmde oven (200°) en zet na een paar minuutjes nog even de grill aan, zodat je een mooi korstje krijgt.

Smakelijk!
Wolf wilde met plezier tonen hoe lekker het eigenlijk wel is!


(Oh, enne… toen Bart daarnet thuiskwam, vroeg hij met glinsterende ogen of hij er ook een beetje van mocht. Ik zei uiteraard ja, maar blijkbaar hebben we verschillende definities van “een beetje”: ik ging er donderdag met de kinderen nog van eten, en toen was de schotel vrijwel leeg :-p )